Techbedrijf SemiAnalysis heeft onlangs een diepgaande analyse uitgevoerd van de abonnementsmodellen van OpenAI en Anthropic, twee prominente spelers op het gebied van kunstmatige intelligentie. Uit het onderzoek blijkt dat de kosten voor het leveren van AI-diensten via abonnementen aanzienlijk hoger kunnen zijn dan de inkomsten die deze bedrijven uit hun abonnementen halen. Dit roept vragen op over de duurzaamheid van dergelijke modellen, vooral wanneer gebruikers intensieve en complexe AI-taken uitvoeren.
SemiAnalysis besloot alle beschikbare abonnementen van OpenAI en Anthropic aan te schaffen en deze tot het uiterste te benutten met taken die veel rekenkracht vergen, zoals geavanceerde codering en agent-achtige opdrachten. Vervolgens werd de werkelijke computercapaciteit die nodig was vergeleken met de kosten die via API-gebruik zouden worden gemaakt. Uit de bevindingen blijkt dat een volledig benut ChatGPT Pro-abonnement van $200 per maand ongeveer $14.000 aan API-kosten kan vertegenwoordigen. Voor Anthropic’s Claude Max 20x-abonnement, dat hetzelfde kost, kwam de vergelijkbare API-kostenberekening uit op ongeveer $8.000.
Deze bevindingen benadrukken een belangrijke economische uitdaging voor deze bedrijven: de kosten voor het leveren van AI-diensten via een vast tariefabonnement kunnen de inkomsten ver overschrijden wanneer gebruikers intensieve taken uitvoeren. Het onderzoek van SemiAnalysis onthulde dat OpenAI’s winstmarges negatief worden bij een gebruik boven de 11,4% voor hun Plus- en Pro 5x-abonnementen, en zelfs nul worden bij een gebruik van 5,7% voor de hoogste abonnementsniveaus. Anthropic lijkt in dit opzicht iets robuuster te zijn, met hun winstmarges die pas negatief worden bij een gebruik van respectievelijk 20% en 10%.
De analyse van SemiAnalysis wijst erop dat de huidige abonnementsmodellen aanzienlijke subsidies per gebruiker impliceren, vooral wanneer gebruikers AI-diensten voor intensieve werkstromen gebruiken. Dit kan ertoe leiden dat bedrijven zoals OpenAI en Anthropic hun prijsmodellen heroverwegen. De druk om kosten te dekken en winstgevend te blijven, zou kunnen betekenen dat er binnenkort veranderingen komen in de manier waarop deze diensten worden aangeboden. Dit kan variëren van prijsaanpassingen tot het introduceren van nieuwe metings- of beperkingsmechanismen.
In de context van de bredere AI-industrie roept dit onderzoek belangrijke vragen op over de levensvatbaarheid van abonnementsmodellen in de huidige vorm. Terwijl de aanvankelijk royale abonnementslimieten hebben bijgedragen aan een snelle gebruikersgroei, lopen deze bedrijven het risico op aanzienlijke marginale kosten als een substantieel deel van de gebruikers intensieve werkstromen uitvoert. Met de toenemende concurrentie en de verschuiving naar meer complexe AI-systemen, wordt de druk om deze modellen te herzien steeds groter.
Voor professionals in de industrie zijn er drie belangrijke indicatoren om in de gaten te houden: ten eerste, wijzigingen in gepubliceerde API-prijzen en nieuwe meetmethoden van de grote aanbieders; ten tweede, eventuele productwijzigingen die de per-sessie limieten wijzigen of prioritaire niveaus introduceren voor intensieve werkstromen; en ten derde, onafhankelijke replicaties van deze tokenverbruik-schattingen voor verschillende soorten werkstromen. Het is ook de moeite waard om te letten op nieuwe factureringsproducten voor ondernemingen en gemeten hybride aanbiedingen die zwaar gebruik van consumentensubscripties kunnen verplaatsen.
Al met al onderstreept het onderzoek van SemiAnalysis een belangrijke economische kloof in de huidige AI-abonnementsmodellen, wat kan leiden tot een fundamentele heroverweging van hoe deze diensten in de toekomst worden gestructureerd en geprijsd.